گيرى و انزواء بسر مىبرده ، تا در ماه ربيع المولود سنه هزار و سيصد و شش مطابق ( . . . ) قوس ماه برجى وفات كرده ، و در اصفهان بيرون دروازهء در دشت در بقعهء تكيهء سر قبر آقا در ايوان اول طرف مغرب در زير گنبد دفن شده ، چنان كه در « تذكرة القبور : 72 » در عنوانى مخصوص كه براى وى قرار داده ذكر كرده ، و هم در « المآثر و الآثار : 226 ستون 2 » وى را عنوان كرده و در آن فرمايد : در كتب عربيه برنك و بوى سيبويه است ، انتهى . و او را دو فرزند پسر بنام ميرزا محمد على و ميرزا محمد حسن بوده كه هر دو در زمان خود او وفات كرده‌اند ، و ميرزا محمد حسن دو فرزند بنام ميرزا عبد الرسول و ميرزا عبد الحميد داشته ، و هم صاحب عنوان سه نفر دختر داشته كه يكى از آنها جدهء مادرى مرحوم ميرزا عباس نحوى است كه نويسندهء « شرح احوال » اين خانواده و در ( 1300 ) بيايد . و وفات وى بتاريخ قمرى به‌طورىكه نوشته شد منقول از همان شرح حال است ، ليكن در « تذكرة القبور » در سنه 1307 نوشته كه ظاهرا اشتباه است ، و در مقالهء ديگرى كه هم مرحوم ميرزا عباس نوشته در سنه 1308 ذكر كرده كه آن هم به نظر ما اشتباه آمد . * ( 323 - وفات آنى ، شاعرهء تركى ) * وى اديبه فاضله ، فاطمه دختر عبد اللّه رومى ، از آل حسنجان ، و زنى شاعره بوده كه « ديوانى در اشعار » دارد ، و در اين سال در شهر يكىشهر وفات نموده ، چنان كه در « الذريعة 9 : 12 ش 77 » فرموده . * ( 324 - وفات ميرزا سيد محمد ، سحاب شاعر اصفهانى ) * وى فرزند مرحوم ميرزا سيد احمد هاتف ( ره ) است كه در ( ج 1 سال 1198 عنوان